Sri Paramahamsarin Apta Mozi – 76

ஸ்ரீ பரமஹம்ஸரின் ஆப்த மொழி – 76

Apta mozi

(முந்தைய பகுதி – மொழி 75: https://swamichidbhavananda.wordpress.com/2016/02/11/sri-paramahamsarin-apta-mozi-75/)

குறி ஒன்று – நெறிகள் பல

(சென்ற வாரத் தலைப்பின் கீழ் வரும் செய்திகளின் தொடர்ச்சி…)

“சமயப்பற்றுடையவர்களில் சிலர் தங்கள் மதமே சிறந்தது என்றும், ஏனைய மதங்கள் அவ்வளவு சிறப்பு வாய்ந்தவைகள் அல்ல என்றும் கருதுகின்றனர். ஏனைய மதங்களில் குருட்டு நம்பிக்கைகள் பல புதைந்து கிடக்கின்றன வென்று அவர்கள் குறை கூறுகின்றனர். தப்பும் தவறுதலுமான கோட்பாடுகளும் ஏனைய பல மதங்களில் செறிந்து கிடக்கின்றன வென்று அவைகளைச் சிறுமைப்படுத்திப் பேசுகின்றனர். அப்படிச் செய்வது பொருந்தாது. குருட்டு நம்பிக்கைகளும் தப்பும் தவறுதல்களும் உண்மையிலேயே சில மதங்களில் புகுந்திருக்கின்றனவென்று வைத்துக்கொள்வோம். அதனால் கேடு ஒன்றும் வந்துவிடாது. மனிதன் எந்த மதத்தைப் பின்பற்றுகிறான் என்பது முக்கியமானதல்ல. கடவுளிடத்து எவ்வளவு ஆழ்ந்த பக்தி வைத்திருக்கிறான் என்பதே முக்கியமானது. எல்லார் உள்ளத்திலும் அந்தராத்மாவாகக் கடவுல் இருக்கிறார். யார் எந்த மதத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறார் என்று கடவுள் பார்ப்பதில்லை. யாரிடத்து உண்மையான பக்தி இருக்கிறது என்பதையே அவர் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறார். மனிதனோ இந்த முக்கியமான கோட்பாட்டை மறந்துவிடுகின்றான். மெய்யான சமயத்தைக் கையாளுவதால் தான் கடைப்பிடிக்கும் மார்க்கம்தான் மேலானது என்ற எண்ணம் அவனுடைய உள்ளத்தில் வந்துவிடுகிறது. அத்தகைய எண்ணமும் ஒருவித ஆணவ அகங்காரமாகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒவ்வொரு கடிகாரத்தை வைத்திருக்கிறான். தன் கடிகாரம்தான் சரியாகக் காலத்தைக் காட்டுகிறது என்று எண்ணி அவன் செருக்குறுகின்றான்.

தந்தை ஒருவனுக்குப் புதல்வர்கள் சிலர் இருக்கின்றனர். புதல்வர்களுள் மூத்தவன் தந்தையை முறையாகக் கூவியழைக்கின்றான். பிதா என்றோ அப்பா என்றோ சொற்குற்றமில்லாது அவன் பேசுகின்றான். ஆனால் குழந்தைப் பருவத்தில் இருக்கும் மைந்தனது நிலை வேறானது. மழலைச் சொல் சொல்லும் நிலைமையில் அவன் இருக்கின்றான். அப்பா என்பதற்குப் பதிலாக ‘அப்’ என்று அவன் அழைக்கின்றான். அத்தகைய குற்றத்தை முன்னிட்டுத் தந்தை சிறுவனைப் புறக்கணித்து விடுகின்றாரா? இல்லை. மாறாக, மைந்தனுடைய உள்ளத்தில் உள்ள அன்பு ஒன்றையே அவர் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறார். உள்ளன்பு ஒன்றே அவரை மகிழ்விக்கும்.

கடவுளுக்கு நாம் எப்பெயரிட்டு அழைக்கிறோம் என்பது முக்கியமானதல்ல. மெய்ப்பொருளாக உள்ளவர் அவர் ஒருவரே. சமயங்கள் யாவும் அவருக்குப் பலப்பல பெயரிட்டு அழைக்கின்றன. எந்தப் பெயர் சிலாக்கியமானதென்று சமயவாதிகள் சண்டைபோட்டுக் கொள்கின்றனர். உண்மையான பக்தர்கள் அங்ஙனம் சண்டையிடமாட்டார்கள். மக்கள் தமக்கு எப்பெயரிட்டு அழைக்கிறார்கள் என்பதைக் கடவுள் பொருள்படுத்துவதில்லை. தம்மிடத்து அவர்கள் எத்தகைய இணக்கம் வைத்துள்ளார்கள் என்பதையே அவர் பொருள்படுத்துகிறார்.”

(தொடரும்…)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s