Sri Paramahamsarin Apta Mozi – 81

ஸ்ரீ பரமஹம்ஸரின் ஆப்த மொழி – 81

Apta mozi

(முந்தைய பகுதி – மொழி 80: https://swamichidbhavananda.wordpress.com/2016/03/24/sri-paramahamsarin-apta-mozi-80/)

யோகியின் கண்பார்வை

சூரிய அஸ்தமனவேளை அணுகிக் கொண்டு வந்தது. மாலை சந்தியா வந்தனம் செய்கின்ற நேரமும் நெருங்கிவிட்டது. அப்பொழுது பரமஹம்ஸரும், மஹேந்திரரும் அவர் வசித்துவந்த அறையின் தென்கிழக்கு வாயிலின் அருகில் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். உயர்ந்த கருத்து ஒன்றைப் பரமஹம்ஸர் அப்பொழுது வெளியிட்டார்.

“யோகி ஒருவனுடைய மனது சர்வகாலமும் கடவுள் சிந்தனையிலேயே மூழ்கியிருக்கிறது. ஆத்ம சொரூபத்துக்கு அந்நியமான எதனிடத்திலும் யோகியினுடைய மனது போவது கிடையாது. அத்தகைய  மேல்நிலையில் அவன் உறுதியக நின்றுகொண்டிருக்கின்றான் என்பதைக் கண்டுபிடிப்பதில் கஷ்டமொன்றுமில்லை. மனது மேலாம் நிலையில் இருப்பதின் அறிகுறிகள் உடலிலேயே தென்படுவதுண்டு. அந்த யோகியின் கண்களைப் பார்த்தால் அவனுடைய மனநிலை எத்தகையது என்பது விளங்கிவிடும். கண்கள் விழிப்புற்ற நிலையில் இருக்கின்றன. ஆனால் புறத்தே எப்பொருளையும் அவன் பார்ப்பவன் அல்லன். யோகியின் கண்கள் புறவுலகிலுள்ள எப்பொருளிலும் நாட்டம் கொள்வதில்லை. தூங்குகின்றபொழுது சிலர் கண்விழித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்கள் பார்ப்பவர்கள் போன்று தென்பட்டாலும் புறவுலகில் எதையும் பார்க்கின்ற நிலையில் அவர்கள் இல்லை. அது தூக்கத்தின் விளைவு. யோகியோ விழித்திருக்கும்பொழுதே அந்நிலையில் இருக்கின்றான். புறப்பொருள்களைப் பார்ப்பவன்போன்று  தென்பட்டாலும் உண்மையில் அவன் அவைகளைப் பார்ப்பவன் அல்லன். மனது சர்வகாலமும் அந்தர்முகத்தில் – ஆத்ம திருஷ்டியில் போய்க்கொண்டிருப்பதன் விளைவு அது.

அடைகாக்கும் பறவை ஒன்று அத்தகைய நிலையில் இருப்பதுண்டு. கண்ணை விழித்துக்கொண்டு அது முட்டையின்மீது உட்கார்ந்திருக்கிறது. அது வெறுமனே விழித்திருக்கிறது. எக்காட்சியின்மீதும் அதன் கருத்துச் செல்வதில்லை. ஒருவிதத்தில் யோகியின் நிலையில் அப்பறவை இருக்கிறது. அடைகாக்கும் பறவை ஒன்றின் படத்தை எங்கேயாவது தேடிக்கொண்டு வரமுடியுமா?”

இக்கூற்றுக்களுக்கெல்லாம் ஆழ்ந்து செவிகொடுத்துக் கொண்டிருந்த மஹேந்திரர், ‘அத்தகைய படம் ஒன்றை தேடிப்பிடிக்க முயலுகிறேன்’ என்றார்.

இரவு வேளையும் வந்துவிட்டது. ஆலயத்தில் ஆங்காங்கு விளக்கேற்றி வைத்தார்கள். பரமஹம்ஸர் தமது அறைக்குள் சென்று சிறிய கட்டிலின் மீது அமர்ந்துகொண்டார். அவருடைய மனதோ அன்னை அகிலாண்ட நாயகியின் சன்னிதிக்குச் சென்றுவிட்டது. ஆங்கு பகவத் சிந்தனையில் ஆழ்ந்து மூழ்கியிருந்தார். அவர் வசித்திருந்த அறைக்குள் ஒரு தீபம் ஏற்றி வைக்கப்பட்டிருந்தது. தூபமும் நறுமணத்தை அறைக்குள் வீசிக் கொண்டிருந்தது. சந்திர வெளிச்சம் வெளியில் எங்கும் வியாபித்திருந்தது. ஆலயத்தின் உள்ளூம், புறமும் அமைதி குடிகொண்டிருந்தது. எல்லாம் ஒரு சொப்பன உலகம்போன்று காட்சி கொடுத்தது.

(தொடரும்…)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s