Monthly Archives: April 2016

Sri Paramahamsarin Apta Mozi – 85

ஸ்ரீ பரமஹம்ஸரின் ஆப்த மொழி – 85

Apta mozi

(முந்தைய பகுதி – மொழி 84: https://swamichidbhavananda.wordpress.com/2016/04/21/sri-paramahamsarin-apta-mozi-84/)

நித்திய கர்மங்கள்

பரமஹம்ஸர் பகர்ந்த வாழ்க்கைக் கோட்பாட்டை அன்பர்கள் ஆழ்ந்து எண்ணிக் கொண்டிருந்தனர். சிறிது நேரத்துக்குப் பிறகு மற்றொரு அன்பர் முதலில் கேட்ட கேள்விக்குக் கிட்டத்தட்ட ஒத்ததாகவே இருந்த மற்றொரு கேள்வியைக் கேட்டார். “மனிதனுடைய நித்திய கர்மங்கள் எப்பொழுது முற்றுப் பெறுகின்றன? அக்கர்மங்கள் ஆயுட்காலமெல்லாம் நிகழ்ந்துகொண்டே இருக்கின்றனவா?”

சிறிது நேரம் பரமஹம்ஸர் பேசாதிருந்தார். பிறகு அவர் திருவாய் மலர்ந்தருளுவாராயினர்.

“இயற்கையில் மற்றொரு அரிய நிகழ்ச்சியை நீங்கள் பார்த்ததில்லையா? செடியினின்று அரும்பு துளிர்த்து வருகிறது. அது ஓர் அழகிய புஷ்பமாக வடிவெடுக்கிறது. பிஞ்சு ஆக அது பரிணமிக்கின்றபொழுது பூ வாடிக் கீழே விழுந்துவிடுகிறது. மனிதனுடைய நித்தியகர்மம் அத்தகையது. இறைவன் தன் நெஞ்சகத்துக் குடி கொண்டிருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்த உடனே நித்திய கர்மங்களைச் செய்தாக வேண்டும் என்னும் நிபந்தனை பொருளற்றதாய்விடுகின்றது. அக்கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும் என்கின்ற எண்ணமும் மறந்துபோய்விடுகிறது. நித்திய கர்மத்தைச் செய்து அத்தகைய சாதகன் பெறக்கூடிய புதிய பேறு ஒன்றுமில்லை. நித்திய கர்மங்களைச் செய்யாமையினால் அவனுக்கு நஷ்டம் ஒன்றும் வந்துவிடுவதில்லை. நித்திய கர்மம் தன்னை விட்டுத் தானாக மறைந்துபோனதையே அவன் சிந்தையில் வாங்கிக் கொள்வதில்லை. சர்வகாலமும் கடவுள் சான்னித்தியத்தை மனத்தகத்து உணர்பவனாக அவன் இருக்கின்றான்.”

குடிகாரன் ஒருவனுடைய செயலை நீங்கள் பார்த்ததில்லையா? அவன் மிதமாகக் கள் குடித்திருப்பானாகில் தன் கடமைகளை அவன் ஊக்கத்துடன் செய்துகொண்டு போகிறான். ஆனால் மிகைபட மதுவை அருந்தி வெறி அவன் தலைக்குமேல் ஏறிவிடுமாகில் உலகப் பிரக்ஞையை எல்லாம் அவன் இழந்துவிடுகின்றான். சரீரத்தின் மீது துணி இருப்பதும், இல்லாது போய்விடுவதும் அவனுக்குத் தெரியாது. மற்றவர்கள் அவனைப் பரிகாசம் செய்வதும் அவனுக்கு விளங்காது. உலக உணர்வுகளையெல்லாம் இழந்தவனாகத் தன் உள்ளத்தினுள்ளே இருக்கும் உணர்வில் புதைந்துபட்டுப் போனவனாகக் கிடக்கின்றான்.

நீ கடவுளின் அருகில் செல்லுமளவு கிருபை கூர்ந்து உன் கடமைகளையெல்லாம் அவரே குறைத்துக்கொண்டு வருகிறார். நீ அவருடைய சன்னிதி சார்ந்தவனான பிறகு உனக்கு உலகக் கடமை என்பது இல்லவே இல்லை. அவரை நோக்கிச் செல்ல நீ ஆரம்பிக்க வேண்டும். பலபேர் கடவுளை நோக்கிச் செல்லுதற்கு ஆயத்தமாய் இல்லை; அப்படிச் செல்ல மறுக்கின்றனர்; அதையெல்லாம் அடுத்த பிறவியில் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று ஒத்தி வைக்கின்றனர். நீ அக்கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருக்க வேண்டாம். கடவுளை நோக்கிச் செல்ல இன்றைக்கே முயற்சி எடுத்துக்கொள். அத்தகைய முயற்சி சிறிதளவாவது உன்னிடத்து இருக்குமாகில் பிறகு ஒன்றுக்கும் நீ அஞ்ச வேண்டியதில்லை. நீ சிறிது முயற்சி எடுத்துக்கொண்டால் அதற்குப் பெரிய பின்துணை அவரிடமிருந்து வந்துகொண்டிருக்கிறது. இதைத்தான் அவருடைய கருணை என்று சொல்கின்றோம்.

அதிகாலையில் எழுந்தவுடனே கவனிக்க வேண்டிய வீட்டு வேலைகள் சில இருக்கின்றன. வீட்டின் தலைவி அத்தகைய வேலைகளையெல்லாம் துரிதமாகச் செய்து முடிக்கின்றாள். அவைகளையெல்லாம் முடித்தவுடனே நீராடுதற்கு நதிக்குப் போகிறாள். அப்படிப் புறப்பட்டுப் போகின்றவளை உரக்கக் கூப்பிட்டாலும் அவள் திரும்பி வருவதில்லை. ஸ்நானத்தை முடித்துவிட்டுத்தான் பாக்கிக் காரியங்கள் என்று அவள் தனக்குள்ளேயே எண்ணிக்கொண்டு போகின்றாள். அதற்குத் தக்க காரனம் இருக்கின்றது. நீராடுதற்கு முன்பு நிறைவேற்ற வேண்டிய வேலைகளையெல்லாம் முடித்தாய்விட்டது என்று அவள் மனத்தகத்து நினைக்கின்றாள். உன்னுடைய உலகக் கிருத்தியங்களும் அத்தகையவைகளேயாம். உனக்கு ஏற்பட்டுள்ள கடமைகளையெல்லாம் விரைவில் நிறைவேற்றி வை. பிறகு கடவுளை நோக்கிச் செல்லும் கருத்து உன்னிடத்து உண்டாகும். அப்பொழுது உன் மனத்தகத்து ஒருவிதச் சாந்தியும் உண்டாகும். உன் கடமைகளை நிறைவேற்றியதே அதற்குக் காரணமாகும். கடவுளின்பால் செல்லுவதைத் தவிர அதன் பிறகு உனக்கு வேறு வேலை ஒன்றும் கிடையாது.”

(தொடரும்…)

Advertisements

THE GARLAND OF PARAPARAM – 11

ஸ்ரீ தாயுமானவர் இயற்றிய

பராபரக்கண்ணி

கண்ணி 11:

வாக்காய் மனதாய் மனவாக்கு இறந்தவர்பால்

தாக்காதே தாக்குந் தனியே பராபரமே

விளக்கம்:

வேத வேதாந்தங்களெல்லாம் பரவஸ்துவைப் பற்றிய வாக்காய் அமைந்திருக்கின்றன. ஆதலால் கருவிகளுள் பெரிய கருவியாகிய வாக்கானது கடவுளோடு ஒப்பிடப்படுகிறது. வாக்கின் துணைகொண்டு வருகிற கருத்தை ஏற்கவல்லது மனது. நல்ல மனம் படைத்திருப்பவர்களும் நல்ல ஜீவாத்மாக்களாகின்றனர். மனத்தை மகோன்னத நிலைக்குக் கொண்டுபோவது சாத்தியம். பரமனுடைய சாந்நித்தியத்துக்கு அருகிலே செல்லவல்லது மனது. வாக்கினின்று பெற்ற கருத்தைப் பயன்படுத்தி மனது அந்த உயர்நிலையை எய்துகிறது. உயர்நிலையில் தங்களது அரிய பெரிய செயல்களைச் செய்து முடித்துவிட்டு மனதும், வாக்கும் செயலற்று நின்றுவிடுகின்றன. இந்த அரிய அனுபவத்தை ‘மனம் வாக்கு இறந்தவர்கள்பால் தாக்காதே தாக்கும் தனியே’ என்று தாயுமானவர் பகர்கின்றார்.

-ஸ்ரீமத் சுவாமி சித்பவானந்தர்.


THE GARLAND OF PARAPARAM

By

Sri Tayumana Swami

Verse – 11:

வாக்காய் மனதாய் மனவாக்கு இறந்தவர்பால்

தாக்காதே தாக்கும் தனியே பராபரமே.

vAkkAi manathAi manavAkku iRanthavarpAl

thAkkAdE thAkkum thaniyE parAparamE.


Thou art word, Thou art thought.

Thou alone art that which affects without affecting (visibly)

Those that are beyond thought and word,

Oh Para Param!

-Hymns by

‘Kaviyogi’ Suddhananda Bharathi

Translation:

Incomprehensible Paraaparam, you have become speech and mind and you are the contactlessly contacting solitary Reality.

-Swami Chidbhavananda.