Sri Paramahamsarin Apta Mozi – 84

ஸ்ரீ பரமஹம்ஸரின் ஆப்த மொழி – 84

Apta mozi

(முந்தைய பகுதி – மொழி 83: https://swamichidbhavananda.wordpress.com/2016/04/14/sri-paramahamsarin-apta-mozi-83/)

குடும்பக் கடமை

பரமஹம்ஸ தேவரிடம் அன்பர்கள் சிலர் வந்திருந்தனர். அவருடைய முன்னிலையில் அவர்கள் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள். சாந்தம் என்னும் அமிர்தத்தை அனைவரும் அருந்திக் கொண்டிருந்தனர். வெகு நேரத்துக்குப் பிறகு மௌனம் சிறிது கலைந்தது. வந்திருந்த அன்பர்களுள் ஒருவர் பணிவுடன் பரமஹம்ஸரிடம் கேள்வி ஒன்று கேட்டார்:

“ஐயனே, ஆத்மசாதனம் புரிந்துவரும் இல்லறத்தான் ஒருவன் தன் குடும்பத்துக்குரிய கடமைகளை ஆயுட்கால முழுதும் செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டுமா?”

பரமஹம்ஸர்:

உணவுக்கும், உடைக்கும் வகையின்றி அவர்கள் அவதிப்பட்டுக் கொண்டிருப்பார்களாகில் குடும்பத் தலைவன் ஒருவன் அவர்களின் பொருட்டு உணவு தேடியே ஆகவேண்டும். ஆனால் குடும்ப சம்ரக்ஷணைக்கு ஏற்ற அளவு பொருள் இருக்குமாகில் குடும்பத் தலைவன் தன் கடமையை ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும். ஆயுட்காலம் முழுதும் அவன் பணம் தேடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. குடும்பத்தாரைக் காலமெல்லாம் அவன் பாதுகாத்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

பறவை ஒன்று உலகில் எப்படி வாழ்ந்து வருகிறது என்பது தெரியுமா? அது கூடு கட்டுகின்றது; முட்டை இடுகின்றது; அடை காக்கின்றது; குஞ்சு பொரிக்கின்றது; அதற்காக இரை தேடிக் கொடுக்கின்றது. இரை தேடிக் கொடுக்கும் கடமைக்கு வரையறை ஒன்று உண்டு. குஞ்சு நன்றாகப் பறக்கக் கற்றுக்கொண்டதும் தாய்ப் பறவை அதற்காக உணவு தேடிக் கொடுப்பதில்லை. தன் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் பருவம் வந்த குஞ்சு தாய்ப் பறவைக்குப் பக்கத்தில் உணவை நாடி வந்தால் தாய்ப் பறவை அதைக் கொத்தி அப்பால் துரத்திவிடுகிறது.

இந்த அறிவு மனிதனுக்கு இல்லாது போய்விட்டது. வாழ்க்கையில் தனக்கு இருக்கும் உயர்ந்த லட்சியத்தை அவன் எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. தன் மைந்தன் வயதில் முதிர்ந்தவன் ஆன பிறகும் அவனுடைய பொறுப்பை அவனிடம் ஒப்படைத்துவிடாது தந்தை தானே ஆயுட்காலமெல்லாம் பொருள் தேடிக்கொண்டே அலைகின்றான். லௌகிகக் காரியங்களில் அவன் எடுத்துக்கொள்ளும் அல்லல்களுக்கு முடிவு இல்லை. பேரப்பிள்ளைகள் வந்து அமைந்தான பிறகும் அவர்களைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பைப் பற்றுதலுடன் எடுத்துக் கொள்கின்றான். தனது ஆயுள் அதிவிரைவில் முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை அவன் எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. தான் இல்லாவிட்டால் குடும்ப நிர்வாகமே சிதறடைந்து போய்விடுமென்று அவன் எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றான். விவேகமுடைய ஒருவனுக்கு இத்தகைய மனப்பான்மை பொருந்தாது. தன் மகனுக்குத் தக்க வயது வந்தவுடனே பொறுப்பையெல்லாம் அவனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு தான் ஆழ்ந்து ஆத்மசாதனத்தில் ஈடுபட வேண்டும். உலகத்தில் இருக்கும்பொழுது லௌகிகக் காரியங்களைப் பொறுத்தவரையில் தன்னை இறந்துபட்டுப் போனவனாகக் கருத வேண்டும். இதை இக்காலத்தவர் அறவே மறந்துவிட்டனர்.

(தொடரும்…)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s