Question & Answer – 10

ஐயம் தெளிதல்

தத்துவ விசாரம்

கேள்வி எண் 10: கடவுள்தான் எல்லாமாக இருக்கிறார். அப்படியானால் கடவுளை வழிபடும் பக்தன் யார்?

பதில்: கடவுள்தான் எல்லாமாய் இருப்பது பாரமார்த்திக உண்மை. அவ்வுண்மையை அனுபூதியில் கண்டறிந்த நிறைஞானிகள் அங்ஙனம் பகர்ந்து இருக்கின்றனர். ஆனால் அப்பேருண்மையை அனுபூதியில் அடையப்பெறாத நம்மவர்களுக்குக் கடவுள் வேறு, நாம் வேறு. அதே நிலையில்தான் கடவுளை வழிபடுகிற பக்தன் இருக்கிறான். நாம் இருக்கின்ற நிலையில் கடவுளை வழிபடக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.

ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர் இப்பேருண்மையை நமக்கேற்றவாறு பகர்ந்து இருக்கிறார். அதாவது நாராயணனே அனைத்துமாக வடிவெடுத்து இருக்கிறான். உயிர்களோடு நீ இணக்கம் கொள்ளும்பொழுது நாராயணனோடு இணக்கம் கொள்ளுவதாக மனதுக்குள் பாவனை பண்ணிக்கொள். பிறகு அந்த வடிவத்தில் இருக்கும் நாராயணனுக்கு ஏற்றவாறு நீ இணக்கம் கொள். புலிநாராயணனுக்குப் பக்கத்தில் போகாதே. போக்கிரி நாராயணனுக்கு எட்ட இருந்துகொண்டு நமஸ்காரம் பண்ணு. அவனோடு இணக்கம் கொள்ளவேண்டாம். பக்தன் ஒருவனுக்குப் புகட்டியுள்ள நல்லறிவு ஆகிறது இக்கோட்பாடு. பக்தன் யாருக்கும் தீங்கு செய்யலாகாது. யாரையும் அலட்சியப்படுத்தலாகாது. உயிர்கள் அனைத்தையும் தெய்வசொரூபமாகப் பாராட்டுவதால் பக்தன் மனபரிபாகம் அடைந்து வருகிறான். பக்தன் தானே கடவுளிடத்திருந்து வந்தவன் என்று தத்துவ விசாரத்தின் மூலமாக அறிகிறவிடத்தும் அவன் தன்னைத் தெய்வத்துக்கு அடிமையாக வைத்துக்கொள்கிறான். பக்தன் ஒருவனுடைய மனப்பான்மை இங்ஙனம் பகரப்பெறுகிறது. நான் கடவுள் என்னும் கற்கண்டைச் சுவைக்க விரும்புகிறேன். நானே கற்கண்டு ஆக எனக்கு விருப்பம் இல்லை. இப்பக்தனுடைய மனப்பான்மை கடவுளை ஆள்பவனாகவும், தன்னை ஆளப் பெறுபவனாகவும் வைத்துக்கொள்கிறது. யாண்டும் இறைவனைச் சார்ந்திருப்பதில் அவன் பரமானந்தம் அடைகிறான். தனக்கு நலனே நிகழ்ந்தாலும் சரி, கேடே நிகழ்ந்தாலும் சரி, எல்லாம் ஈசனுடைய செயல் என்று பக்தன் கருதுகிறான். தனக்கு வாய்த்த கேட்டைக் குறித்து பக்தன் குறை கூறுவது இல்லை. தனக்கு வாய்த்த நலனைக் குறித்து பக்தன் உவகை கொள்வதுமில்லை. செயல்கள் அனைத்தையும் கடவுளின் செயல்களாக அவன் பொருள்படுத்துகிறான்.

பக்தனுடைய பக்திக்குச் சிறந்த விளக்கம் ஆயர்பாடியில் தோன்றிய கோபிமார்கள் வாயிலாக வெளியாகிறது. கண்ணனை அவர்கள் கடவுளாகக் கருதினவர்கள் அல்லர். தங்கள் அன்புக்குரிய அருமைச் செல்வன் என்றே அவர்கள் அவனைப் பொருள்படுத்தினர். நாள் செல்லச்செல்ல அவன்பால் அவர்களுடைய அன்பு வளர்ந்துகொண்டே போனது. அந்த அன்பின் முதிர்ந்த நிலையொன்று இறுதியில் அவர்களுக்கு வாய்ப்பதாயிற்று. கண்ணன்பால் அவர்கள் படைத்திருந்த கரைகாணாத அன்பின் விளைவாக அவர்கள் அனைவரும் கண்ணன் மயம் ஆய்விட்டனர். கோபியர்களாக இருந்தவர்கள் அத்தனைபேரும் கிருஷ்ணன் மயம் ஆயினர். அது பக்தியின் விளைவு; அது அத்வைத நிலை. பக்தன் தன்னைக் கடவுளுக்குப் புறம்பானவன் என்று துவக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டிருந்தாலும் இறுதியில் அவன் கடவுளில் ஒன்றுபடுகிறான். ஒன்றுபட்டான பிறகு கடவுளே அனைத்துமாய் இலங்குகின்றார் என்னும் உண்மையை அவன் சுவானுபூதியில் கண்டறிகிறான். ஆதலால் பக்தனுக்கு ஜீவவியக்தி இருக்கும் வரையில் அவன் கடவுளுக்குப் புறம்பானவன். ஜீவவியதியைத் துடைத்தான பிறகு கடவுள் சொரூபம் ஒன்றே அவன்பால் எஞ்சியிருக்கிறது.

தெளிவித்தவர்: ஸ்ரீமத் சுவாமி சித்பவானந்தர்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s