Question & Answer – 11

ஐயம் தெளிதல்

தத்துவ விசாரம்

கேள்வி எண் 11: ஜீவர்கள் பிரம்மத்தின் சிறு பொறிகள். நாம் பிரம்மம்தான் என்றால் பிரம்மத்தைப் போலல்லாது ஜீவன் ஏன் துன்பப்படுகிறது? ஒருவன் நிரந்தர இன்பத்திலும், நிரந்தர துன்பத்திலும் இருப்பதில்லையே. ஆகவே, நாம் பிரம்மம் என்றால் ஆனந்தம் இல்லையே. ஆகவே இறைவன், உயிர், பாசம் என்ற முப்பொருள் உண்டு; ஒன்றே அல்ல. முடிவில் இருப்பவை முப்பொருளா அல்லது ஒரு பொருளா?

பதில்: ஜீவாத்மாவுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் உள்ள தொடர்பைப் பலவிதமான உபமானங்களைக் கொண்டு விளக்கியிருக்கிறார்கள். உபமானத்தில் ஏகதேச உண்மைதான் கிடைக்கும். முழு உண்மையைப் படிப்பதாலும், கேட்பதாலும், ஸம்வாதம் செய்வதாலும் தெரிந்துகொள்ள முடியாது. ஆராய்ச்சி ஓரளவுக்கே உதவும். பரமாத்மாவைத் தீ என்றும் ஜீவாத்மாவைப் பொறி என்றும் சொல்லுவதில் உண்மையில் முழு விளக்கம் வருகிறதில்லை. பொறி ஆனது தீயைவிட்டுப் பிரிந்துபோய்விடுகிறது. பிறகு அணைந்தும் போய்விடுகிறது. ஆனால் ஜீவனோ பரம்பொருளை விட்டு எக்காலத்திலும் பிரிந்து போனதில்லை. இனி பிரியப் போவதுமில்லை. அவன் அக்ஞான நிலையிலிருக்கின்றபொழுது தனக்குத் தனி வியக்தி இருக்கிறது என்று எண்ணிக் கொள்கின்றான். ஜீவன் துன்பப்படுவதற்குக் காரணம் இந்த அக்ஞானமேயாம். ஆகவே அவனிடத்து ஜீவபோதம் இருக்கும் பரியந்தம் இறைவன், பாசம், உயிர் என்ற வேற்றுமையும் இருக்கிறது. பாசம் வெறும் கற்பிதம் என்பதை ஞானோதயம் உண்டாகும்பொழுது ஜீவன் தெரிந்து கொள்கின்றான். அப்பொழுது அவன் மனதை விட்டுப் பாசம் அல்லது மலம் அகன்று விடுகிறது. ‘சித்தம் மலம் அறுவித்துச் சிவமாக்கி’ என்பது ஆன்றோர் அனுபவம். இரண்டு சிவங்கள் இருக்கின்றன என்பது அல்ல. சிவம் ஒன்றுதான் யாண்டும் உளது. ஜீவனிடத்து அக்ஞானம் இருக்கும் பரியந்தம் அவனுக்கு இன்பதுன்பம் முதலிய இருமைகள் மாறி மாறி வந்துகொண்டிருக்கின்றன. அக்ஞானம் அகன்றான பிறகு ஜீவபோதம் போய்ப் பரத்தில் ஒன்றாய்விடுகிறான். கடலை அடைந்த நதி தன் பெயரையும் வடிவத்தையும் இழந்து கடல் ஆய்விடுவது போன்றது அது. நதியானது கடலுக்கு அப்பாலிருந்து பிறகு கடலை வந்து சேருகிறது. ஜீவனோ அக்ஞானத்தில் இருக்கும்பொழுதும் பரம்பொருளிடத்திலேயே இருக்கிறான். பரம்பொருளுக்கு அன்னியமாக கண்ப்பொழுதாவது இவன் இருந்தது கிடையாது. ஞானம் என்பது தனக்குத்தான் அவன் கற்பித்துக் கொண்ட சிறுமையை அகற்றுதலாம். அலை கடலிலேயிருந்து, கடலிலே உருண்டு, கடலிலே ஒடுங்குவது போன்று ஜீவன் பரம்பொருளிலேயே இருந்து விதவிதமான அனுபவம் பெற்றுத் தன் யதார்த்த சொரூபத்தை ஞானத்தில் அறிந்து ஜீவபோதம் என்னும் வியக்தியைக் கலைத்துவிடுகின்றான். அப்படிக் கலைக்கின்ற ஜீவன் கடைசியாகப் பகரும் சொல் ‘நான் கெட்டவா பாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.’ முக்தியில் முப்பொருளும் இருக்கின்றதென்று மாணிக்கவாசகர் போன்ற மேலோர் மொழிவதில்லை. உயிர், மலம், இறைவன் என்னும் மூன்று பொருள்களை ஜீவன், ஜகத், பரம் என்று வேதாந்தம் பகர்கிறது. காண்போன், காணப்படுபொருள், காணுதல் ஆகிய மூன்றுக்கும் ஞாதா, ஞேயம், ஞானம் என்பன பரிபாஷைகளாம். இவை திரிபுபடி எனப்படுகின்றன. காணப்படுபொருள் யாவும் காண்பவனது காட்சியில் அடங்கிவிடுகின்றன. கடைசியில் காண்போன் என்னும் மெய்ப்பொருளே எஞ்சியிருக்கிறது. பிரம்மம் என்பது அதுவே. ஜீவனும், ஜகத்தும் அதில் லயமாகிவிடுகின்றன.

தெளிவித்தவர்: ஸ்ரீமத் சுவாமி சித்பவானந்தர்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s