Question & Answer – 26

ஐயம் தெளிதல்

தத்துவ விசாரம்

கேள்வி எண் 26: ‘நான்’ என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம். இந்த நான் என்பது என்ன?

பதில்: குயவன் குளத்தினின்று களிமண் கொண்டு வருகிறான். அதை மிதித்துப் பிசைந்து பக்குவப்படுத்துகிறான். அக்காலமெல்லாம் அது களிமண். சக்கரத்திலிட்டு அதைப் பாண்டங்களாக வனைகிறான். பின்பு அது சட்டி என்றும், குடம் என்றும், மிடா என்றும் இன்னும் பலப்பல பெயர்கள் பெறுகிறது. சட்டி குடமாகாது. குடம் மிடாவாகாது. அவைகள் பேசுகின்ற பாங்கு படைத்திருக்கின்றன என்று வைத்துக் கொள்வொம். ‘நான்’ என்று சட்டி சொல்லுகிறது. அந்தச் சொல்லுக்கு இலக்காக அதன் வடிவம், வண்ணம், பயன் முதலியன அதைச் சார்ந்து இருக்கின்றன. அதேவிதத்தில் தட்டு, குடம், மிடா முதலியன ‘நான்’ என்னும் சொல்லைக் கையாளும்பொழுது அதனதன் பாங்குகளை விளக்குகின்றன. அங்ஙனம் மக்களெல்லாரும் ‘நான்’ என்னும் சொல்லைப் பயன்படுத்தி அவரவர் தனி இயல்புகளைத் தெரிவிக்கின்றனர். ஐரோப்பியன் ஒருவனுக்கு ‘நான்’ என்னும் சொல்லில் அவனுடைய நாடும், மொழியும், வாழ்க்கை முறையும், உடலமைப்பும் இடம்பெறுகின்றன. ‘நான்’ என்னும் சொல்லைச் சீனாக்காரன் உபயோகிக்கிறபொழுது அவனுடைய கருத்துக்களெல்லாம் இன்னொருவிதமாக இருக்கின்றன. ‘நான்’ என்னும் சொல்லை உலகெங்குமிருக்கும் மக்கள் எல்லாரும் செப்புகின்றனர். ஒவ்வொரு மனிதனுடைய ‘நான்’ என்னும் சொல்லுக்குத் தனிவியக்தி இருக்கிறது. ஒரு மனிதனை மற்றொரு மனிதனிடத்திருந்து பிரித்துவைத்துப் பேசுதற்கு ‘நான்’ பயன்படுகிறது. உலகில் எத்தனை மாந்தரோ அத்தனை ‘நான்’கள் இருக்கின்றன. மற்ற உயிர்களிடத்தும் ‘நான்’ ஒருவாறு அமைந்திருக்கிறது.

‘நான்’ என்பதற்கு இலக்காக உடல், உள்ளம், பான்மை, நாடு, நகர், மொழி போன்ற எண்ணிறந்த கூறுகள் அமைந்துள்ளன. ஆதலால் இந்த ‘நான்’ மிக விசித்திரமானது.

எண்ணிறந்த ‘நான்’களுள் ஒன்றையெடுத்துக் கொள்வோம். சின்னஞ்சிறுவனாக இருந்தபொழுது ‘நான்’ஆக அவன் இருந்தான். யுவன் ஆனபொழுதும், முதிர்ந்தவன் ஆனபொழுதும், கிழவன் ஆனபொழுதும் ‘நான்’ அத்தனை உடல் மாறுதல்களுக்கும் பொதுவாயிருந்திருக்கிறது. உடலில் மாறுதல் தொடர்ந்து உண்டாயிற்று. ‘நான்’ யாண்டும் இருந்தபடி இருக்கிறது. மனப்பான்மை குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து விருத்தன் ஆகும் வரையில் சதா மாறியமைந்தது. அதற்கிடையில் ‘நான்’ பொதுவாயிருந்து வந்திருக்கிறது. பழக்கவழக்கங்களில் மனிதன் பெரிதும் மாறியமைகிறான். அம்மாறுதல்களுக்கிடையில் ‘நான்’ மாறாது இருக்கிறது. வெவ்வேறு நாடுகளுக்குச் சென்று மனிதன் வாழ்ந்து வருகிறான். அதை முன்னிட்டு ‘நான்’ மாறுவதில்லை. நலன்களும், கேடுகளும் மனிதனிடத்து உருவெடுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. அவைகளைத் தோற்றுவிக்கிற ‘நான்’ யாண்டும் இருந்தபடி இருக்கிறது. உடைமையும், வறுமையும் மாறிமாறியமைகின்றன. அவைகளுக்குப் பொதுவாக ‘நான்’ இருக்கிறது.

மட்பாண்டங்கள் எத்தனை வனையப் பெற்றாலும் அவை யாவுக்கும் களிமண் பொதுவாய் இருக்கிறது. எத்தனை கோடி ‘நான்’ உலகில் தென்பட்டாலும், அவை யாவுக்கும் ‘இருக்கிறேன்’ என்பது பொதுவானது. ஆக ‘நான்’ என்பதும் ‘இருக்கிறேன்’ என்பதும் பொதுநிலை. அழியும் பாங்குகளுக்கிடையில், மாறுபாடுகளுக்கிடையில், தோற்றத்துக்கும் ஒடுக்கத்துக்குமிடையில் எது தோன்றாது ஒடுங்காது இருக்கிறதோ, எது பொதுநிலையாயிருக்கிறதோ, எது மாறுபாடுகளையெல்லாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறதோ, எது தானிருப்பதற்குத் தானே அத்தாட்சியாகிறதோ, அதுவே நான். அது ஆத்மா எனப்படுகிறது. பலப்பல மாறுபாடுகளைத் தன்னிடத்துத் தோற்றுவித்துக் கொள்ளுதற்கிடையில் ‘நான்’ நான் ஆகவே இருந்து வருகிறது. அது ஆத்மா. அந்த மூலப்பொருளை உள்ளபடி ஓர்கின்றபொழுது வாழ்க்கைப் பிரச்னைகள் யாவும் பொருளற்றவைகளாகின்றன. அந்த நான் உயிர்களனைத்துக்கும் பொதுவானது என்பதை அறிகிறபொழுது ஞானம் பூர்த்தியாகிறது. தனி இயல்போடு கூடியது நான். அது யாவுக்கும் பொதுவாகிறபொழுது தான் என்னும் பெயர் பெறுகிறது.

நானான தன்மை நழுவியே எவ்வுயிர்க்கும்

தானான உண்மைதனைச் சாருநாள் எந்நாளோ?

-தாயுமானவர்.

தெளிவித்தவர்: ஸ்ரீமத் சுவாமி சித்பவானந்தர்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s