Sri Paramahamsarin Apta Mozi – 121

ஸ்ரீ பரமஹம்ஸரின் ஆப்த மொழி – 121

Apta mozi

[முந்தைய பகுதி – மொழி 120: https://swamichidbhavananda.wordpress.com/2017/03/09/sri-paramahamsarin-apta-mozi-120/ ]

தொண்டர்தம் பெருமை

பரமஹம்ஸர் பகர்ந்ததின் கருத்து யாதாயிருக்குமோ என்று மஹேந்திரர் தமக்குள்ளே எண்ணிப் பார்த்தார். ‘இப்பிரபஞ்சம் என்னும் சிறையினுள் இவர்கள் எல்லாரும் அடைபட்டுக் கிடக்கின்றனர் என்கிற கருத்துப்பட பரமஹம்ஸர் பேசினாரா என்ன? அவர்களுடைய பரிதாபகரமான நிலையை முன்னிட்டே பரமஹம்ஸர் இத்தகைய விண்ணப்பத்தை அம்பிகையிடம் தெரிவித்தார்.’

புறவுல உணர்வு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகப் பரமஹம்ஸருக்கு உண்டாயிற்று. காசிப்பூரிலிருந்து வந்திருந்த நீலமாதவன் என்கின்ற அன்பரும் மற்றொரு பிரம்ம சமாஜத்து அங்கத்தினரும் அவ்வூரிலே அக்காலத்தில் வசித்திருந்த பாவாஹாரி பாபாவைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பிரம்ம சமாஜத்து அங்கத்தினர்களில் மற்றொருவர் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரிடம் செய்தி ஒன்று தெரிவித்தார்: “ஐயனே, இவர்கள் இருவரும் காசிப்பூரில் வசித்துவரும் பாவாஹாரி பாபாவை நேரில் சென்று பார்த்து வந்திருக்கிறார்கள். ஆகையினால்தான் இவர்கள் அந்த மஹானைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சான்றோர் திருக்கூட்டத்தில் அவரைப் பணிந்து சேர்த்துவிடலாம்.”

பரமஹம்ஸ தேவர் அடைந்திருந்த பரவசநிலை இன்னும் முற்றிலும் மாறவில்லை. ஆதலால் வாய் திறந்து பேச அவருக்கு இயலவில்லை. இச்செய்தியைக் கேட்டு அவர் வெறுமனே புன்னகை பூத்தார்.

பிரம்ம சமாஜத்து அன்பர் மேலும் பகர்வாராயினர்: ‘அந்த மஹான் தங்களுடைய திருவுருவப் புகைப்படம் ஒன்றைத் தமது அறையில் வைத்திருக்கிறார்’

அதைக் கேட்ட பரமஹம்ஸர் புன்சிரிப்புடன் தமது மேனியைச் சுட்டிக் காட்டி, “இது வெறும் தலையணை உறை போன்றது” என்றார். சிறிது பேச ஆரம்பித்ததும் பரமஹம்ஸருக்குப் புறவுலக உணர்வு முற்றிலும் வந்துவிட்டது. மேலும் அவர் இயம்பினதாவது: “தொண்டர்களுடைய உள்ளம் தெய்வத்துக்கு இருப்பிடம் என்பதை நீ நன்கு ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்வாயாக. கடவுள் எங்கும் நிறைபொருள் என்பது உண்மை. ஆனால் தொண்டன் ஒருவனுடைய உள்ளத்திலே அவர் சிறப்புற்று வீற்றிருக்கிறார். மிராசுதார் ஒருவருக்கு நிலங்கள் பல இருக்கின்றன. வெவ்வேறு நிலங்களில் வெவ்வேறு இடங்களில் அவர் வாழ்ந்திருப்பார். ஆயினும் அவர் பெரிதும் வாழ்ந்திருக்கும் மாளிகை ஒன்று இருக்கும். அந்த மிராசுதார் எங்கே இருக்கிறார் என்று யாராவது கேட்டால் இன்ன இல்லத்தின் முன்மண்டபத்தில் அவரைக் காணலாம் என்று ஏனையோர் இயம்புவார்கள். அதேபாங்கில் எங்கும் நிறைந்திருக்கின்ற கடவுள் சிறப்பாக பக்தனுடைய உள்ளத்தில் எழுந்தருளி இருக்கின்றார். இக்கடவுளைப் பல பாங்குடைய மக்கள் பல பெயரிட்டு அழைக்கின்றனர். ஞானிகள் அவரைப் பிரம்மம் என்றும் பகர்கிறார்கள். யோகிகளோ அதே மெய்ப்பொருளை ஆத்மன் என்று அழைக்கின்றனர். இனி, பக்தர்களுக்கிடையில் அவர் பகவான் எனப் பெயர் பெற்று இலங்குகின்றார். மக்களுள் பிராம்மணன் என்று அழைக்கப்படும் மனிதன் ஒருவன் இருக்கிறான். அவன் கோயிலிலே பூஜை பண்ணும்பொழுது அவனுக்கு அர்ச்சகர் என்றோ, பூசாரி என்றோ பெயர் வருகிறது. அதே மனிதன் மடைப்பள்ளியில் அமுது ஆயத்தப்படுத்தும்பொழுது அவனுக்குச் சமையல்காரன் என்னும் பெயர் வந்துவிடுகிறது. ஞானி ஒருவன் கடவுளைக் குறித்து விசார மார்க்கத்தில் செல்லுகிறான். கட்புலனாகும் பொருள்களையெல்லாம் மெய்ப்பொருள் இது அல்ல, இது அல்ல என்று அவன் விசாரித்துத் தள்ளுகிறான். இப்படி ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டு போகிற ஞானி முடிந்த நிலைக்கு வருகிறான். மெய்ப்பொருளைக் குறித்து என்னென்று பகர்வதென்று அவன் திகைக்கிறான்”

(தொடரும்…)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s