Sri Paramahamsarin Apta Mozi – 122

ஸ்ரீ பரமஹம்ஸரின் ஆப்த மொழி – 122

Apta mozi

[முந்தைய பகுதி – மொழி 121: https://swamichidbhavananda.wordpress.com/2017/03/16/sri-paramahamsarin-apta-mozi-121/ ]

பக்தனுக்கும் ஞானிக்கும் யோகிக்கும் உள்ள வித்தியாசம்

கேசவ சந்திரசேனருடன் நீராவிக் கப்பலில் போய்க்கொண்டிருந்தபொழுது மேலும் நடந்த சம்பாஷணை வருமாறு:

“பிரபஞ்சத்தைப் பார்த்து மெய்ப்பொருள் இது அல்ல இது அல்ல என்று ஞானி விசாரம் செய்வது போன்று பக்தன் செய்வதில்லை. கட்புலனாகும் அனைத்தையும் கடவுளின் சொரூபம் என்று பக்தன் ஏற்றுக் கொள்கிறான். பக்தனோ நனவு நிலையையும் மெய்யானதென்று ஏற்றுக் கொள்கிறான். உலகத்தை வெறும் பொய்த்தோற்றம் என்று ஞானி பகர்வது போன்று பக்தன் பகர்வதில்லை. இவ்வுலகமும் கடவுளின் சொரூபம். விளையாட்டுக்காக அவர் எடுத்துக் கொண்டுள்ள வடிவம் என்று பக்தன் உலகைப் பொருள்படுத்துகிறான். கடவுளுடைய சக்தியும் விபூதியும் இப்பிரபஞ்சமாகத் தோன்றிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பது பக்தனுடைய கொள்கை. வானத்தையும், நட்சத்திரங்களையும், சந்திரனையும், சூரியனையும், மலைகளையும், கடல்களையும், மக்களையும், விலங்குகளையும் கடவுள் சிருஷ்டித்துள்ளார். இவைகளின் மூலம் கடவுளின் மகிமையே வெளியாகின்றது. நமக்கு உள்ளும் புறமும் கடவுள் இருக்கிறார். பிரபஞ்சத்திலுள்ள இருபத்திநான்கு தத்துவங்களாக வடிவெடுத்து வந்திருப்பவரும் அதே கடவுள் என்பது பக்தியில் தீவிரமாகச் சென்றவர்களுடைய துணிபு. பக்தன் தானே கற்கண்டு ஆக விரும்புவதில்லை. கற்கண்டை அருந்த அவன் விரும்புகின்றான். அதாவது தன்னைக் கடவுள் சொரூபமாக உணர அவன் விரும்புவதில்லை. கடவுளோடு நல்லிணக்கம் கொள்ளும் அன்பனாக மட்டுமே அவன் தன்னை வைத்துக்கொள்கிறான்.

பக்தன் ஒருவன் எத்தகைய பாவனை கொள்கிறான் என்பது தெரியுமா? கடவுளைக் குறித்து அவன் “இறைவா, நீ தலைவன்; நான் உன் தொண்டன்” என்கின்றான். ‘நீ தாய்; நான் உன் குழந்தை’ என்பதும் அவனுடைய கோட்பாடு. ‘எனக்குத் தந்தை தாய் ஆகின்றவன் நீயே’ என்கின்றான் அவன். ‘நீ, நிறைபொருள்; நான் உன்னில் ஒரு சிறு அம்சமாக இருக்கிறேன்’ என்றும் இயம்புகிறான். ‘அஹம் பிரம்மாஸ்மி’ – நான் மெய்ப்பொருள் என்று இயம்ப அவன் விரும்புவதில்லை.

இனி, யோகியோ மெய்ப்பொருளைப் பரமாத்மனாக அனுபூதியில் உணர விரும்புகின்றான். ஜீவாத்மனும் பரமாத்மனும் சமாதியில் ஒன்றுபட வேண்டும் என்பது யோகியின் நோக்கம். மனதை விஷயாதிகளிலிருந்து அவன் விலக்கி எடுத்துப் பரமாத்ம சொரூபத்தில் நிலைநாட்ட விரும்புகிறான். ஆதலால் அவனுடைய ஆதம் சாதனத்தின் ஆரம்பதசையில் அவன் ஏகாந்தத்தை நாடிச் சென்றுவிடுகின்றான். ஆங்கு அல்லும் பகலும் பரமாத்ம சொரூபத்திலேயே தனது மனதை நிலைநாட்ட அவன் விரும்புகின்றான்.

இங்ஙனம் ஞானியும், பக்தனும், யோகியும் கடவுளைப் பற்றி வெவ்வேறு பாங்குகளில் பகர விரும்புகின்றார்கள் எனினும் அவர் ஒருவரே மெய்ப்பொருள். இவர்கள் அவரைப் பொருள்படுத்துவதில் வெவ்வேறு பாங்குடையவர்களாக இலங்குகின்றனர். பரப்பிரம்மமாக இருக்கின்ற அதே பொருள் பக்தனுக்குப் பகவானாகின்றார்; யோகிக்குப் பரமாத்மன் ஆகின்றார்.”

(தொடரும்….)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s